O przedszkolu

Przedszkole nr 8 im. Jana Pawła II położone jest w centrum miasta. Wokół budynku znajduje się duży ogród, gdzie dzieci często spędzają wolny czas. Staramy się na bieżąco odpowiadać potrzebom i wymaganiom naszych wychowanków i ich rodziców, stąd wciąż przekształcamy i ulepszamy warunki pobytu dzieci. Podstawowym zadaniem przedszkola jest wspomaganie i ukierunkowanie rozwoju dziecka zgodnie z jego wrodzonym potencjałem i możliwościami rozwojowymi.

Dydaktyka

Dziecko uczęszczające do naszego przedszkola będzie nabywało umiejętności w zakresie:
Samodzielnego wykonywania czynności samoobsługowych
Zgodnego współżycia w zespole rówieśniczym
Rozwijania różnorodnych zainteresowań
Dostrzegania piękna różnorodnych środowisk przyrodniczych
Poprawnego posługiwania się mową
Porządkowania i klasyfikowanie przedmiotów i zjawisk
Posługiwanie się poznanymi symbolami i znakami
Liczenia
Przygotowanie do nauki czytania i pisania
Dostrzegania zmian zachodzących w przyrodzie

Dziecko uczęszczające do naszego przedszkola będzie mogło poznawać:
podstawowe zasady ochrony środowiska
wartości uniwersalne, którymi kierują się ludzie w życiu
będzie wprowadzane w świat symboli i wartości chrześcijańskich

Dziecko uczęszczające do naszego przedszkola będzie miało okazję:
obcować ze sztuką
wyrażać twórczą postawę w różnych formach ekspresji dziecięcej
rozwijać wrażliwość na piękno muzyki
oglądać i brać udział w różnych przedstawieniach teatralnych
zapoznawać się z rolą techniki w życiu człowieka
odczuwać potrzebę dbania o czystość osobistą
rozumieć rolę ruchu na świeżym powietrzu
rozwijać uczucia przywiązania i szacunku do najbliższych członków rodziny
uczestniczyć w codziennej modlitwie

"Dla siebie nic, dla innych wszystko” tak żył i szedł drogą Chrystusa - nasz Rodak Karol Wojtyła. To On pokazał nam prawdziwy sens życia. Człowiek wielkiego formatu, którego wiara, wiedza, uczciwość, moralność i dokonania są wzorem do naśladowania dla obecnych i przyszłych pokoleń. Papież Jan Paweł II był wiarygodnym świadkiem Chrystusa i dawał o nim niepodważalne świadectwo. Święty Jan Paweł II jest dla nas postacią ważną, ponieważ jest Patronem naszego przedszkola. Osobę Papieża charakteryzowały bowiem szacunek i miłość do każdego człowieka.


Szczególnie jednak Papież umiłował dzieci i młodzież. Od zawsze był związany z najmłodszymi i młodymi ludźmi, nie tylko jako Papież, ale również jako nauczyciel, wykładowca, ksiądz i po prostu przyjaciel. Z wielką żarliwością bronił prawa do życia każdego, szczególnie nienarodzonego dziecka. Był wrażliwy na krzywdę, jaka dzieje się najmłodszym, bezbronnym dzieciom, potrzebującym miłości i opieki."

Troska o dziecko jest pierwszym i podstawowym sprawdzianem stosunku człowieka do człowieka”- te słowa Świętego Jana Pawła II w pełni oddają jak wielką wartością były dla niego dzieci, przyszłość narodów. Darzył je wielką miłością i nigdy o nich nie zapominał. „Dzieci są nadzieją która rozkwita wciąż na nowo, projektem, który nieustannie się urzeczywistnia, przyszłością, która pozostaje zawsze otwarta”. Zachwycił cały świat. Było to najpierw świadectwo życia, zwykłej ludzkiej codzienności, pełnej licznych obowiązków, a szczególnie głoszenie Słowa Bożego wypowiadane pewnym i pełnym mocy głosem. Ten głos stopniowo słabł, wypowiadany z trudem i bólem, aż w końcu zamilkł ...

U schyłku swojego życia Papież dał nam prawdziwe świadectwo umierania. Do tej jakże trudnej chwili Ojciec Święty przygotowywał się z wiarą. Ten moment przejścia do życia wiecznego chciał Jan Paweł II przeżyć bardzo świadomie. I chyba tak go przeżył. Mówił, że jest szczęśliwy i prosił, by otaczający go ludzie byli także szczęśliwi, bo on idzie do Ojca, któremu wiernie przez tyle lat służył i z którym łączyła go głęboka i prawdziwa miłość. Odchodząc do Domu Ojca w wigilię święta Bożego Miłosierdzia obiecał, że nadal będzie nam pomagał. Jego świadectwo trwa nadal, niezmiennie, świadectwo cierpienia i zawierzenia. Jesteśmy częścią pokolenia Świętego Jana Pawła II. Żyjemy w blasku Jego pontyfikatu. Wyrażamy głębokie przekonanie, że wychowanie dzieci w duchu nauki naszego Wielkiego Rodaka pozwoli nam kształtować ludzi mądrych, światłych, wrażliwych i gotowych do pracy nad dziełem tworzenia świata piękniejszego, lepszego i bardziej sprawiedliwego.

My dzieci XXI wieku chcemy podążać za przykładem Lolka, chcemy wzorować się na Karolu Wojtyle, żyć zgodnie z tym czego swoim słowem i czynem nas nauczył. Dzieci poznają historię jego życia od dzieciństwa poprzez jego działalność kapłańską, kardynalską a wreszcie papieską. Poznają ciekawostki o nim i o jego licznych podróżach. Zawsze był papieżem dzieci, które lgnęły do niego, a on znajdował z nimi wspólny język. To On nasz Patron wzywa nas Dorosłych, aby nie lękać się brać odpowiedzialności za nasze dzieci, musimy tylko być świadectwem codziennego życia. Poucza nas abyśmy pozostawali wierni polskiemu dziedzictwu,

uczyńcie je podstawą swojego wychowania!
uczyńcie je przedmiotem szlachetnej dumy!
Pomnażajcie to dziedzictwo
Przekazujcie je następnym pokoleniom Nie lękajcie się Chrystusa ! Zaufajcie mu do końca.
Jan Paweł II Wielki Patriota, wspaniały nauczyciel, wychowawca po wsze czasy spróbujmy go posłuchać. Nasz Patron pisał, „…iż rodzina jest centrum i sercem cywilizacji miłości. Rodzina Bogiem silna staje się siłą człowieka i całego narodu. Papież pragnął, aby nasze rodziny były silne Bogiem”.

Na niebie firanki, na ziemi baranki, baranki młode.
Wesoło brykają, figlują, śpiewają, baranki młode.
W serafitkowym ogrodzie,
W serafitkowym przedszkolu.

REF. Ojcze, Ojcze, paś owieczki swoje, paś baranki.
Ojcze, Ojcze, obdarz nas pokojem.

Ogrody miłości, owoce świętości, baranki młode.
Do nieba wzdychają, papieża kochają, baranki młode.
Jan Paweł nam błogosławi, kocha i czuwa nad nami.

REF. Ojcze, Ojcze, paś owieczki swoje, paś baranki.
Ojcze, Ojcze, obdarz nas pokojem.

s.Roberta Joanna Rybak - dyrektor i katecheta
s.Teofana Bernarda Ożóg - księgowa
s.Ancilla Grażyna Zajas - intendent
p.Beata Porowska - nauczyciel maluszków
s.Teresa Patrycja Trybała - pomoc nauczyciela
p.Małgorzata Górska - woźna u maluszków
s.Amadea Marzena Marek - nauczyciel średniaków
p.Anna Skórska - nauczyciel średniaków
p.Sabina Pojałowska - woźna u średniaków
s.Emilia Irena Kurnat - nauczyciel starszaków
p.Edyta Stańczyk - nauczyciel starszaków
p.Małgorzata Ludwin - woźna u starszaków
p.Klaudia Piwowarczyk - nauczyciel współorganizujący kształcenie
p.Julia Boba - psycholog
s.Felicyta Ewa Różańska - logopeda
p.Joanna Żabińska-Koster - logopeda
p.Agnieszka Krawczyk - kucharka
p.Agata Żyła - kucharka
p.Maria Wróblewska - pedagog specjalny

J. angielski
MALUSZKI - piątek - p.Anna Skórska
ŚREDNIAKI - poniedziałek, czwartek - p.Kamila Dudkiewicz
STARSZAKI = poniedziałem, czwartek - p.Kamila DUdkiewicz

Katecheza
MALUSZKI - środa - s.Emilia - Irena Kurnat
ŚREDNIAKI - poniedziałek - s.Roberta - Joanna Rybak
STARSZAKI - środa - s.Roberta - Joanna Rybak

Zajęcia taneczne
wszystkie grupy - wtorek
instruktor tańca - Sara Sanak

Zajęcia sportowe
wszystkie grupy - czwartek
Trenerzy - Marcin Klęczar i Kacper Chwierut

Zajęcia z kodowania
s.Amadea - Marzena Marek
p.EdytaS Stańczyk

Początki przedszkola sięgają końca XIX wieku. Jak podają dokumenty archiwum, po wybudowaniu kilku zakładów, jeden z budynków w 1899r. przeznaczono na ochronkę do której uczęszczały dzieci z miasta oraz miejscowego sierocińca ”. W 1900r. do ochronki uczęszczało 75 dzieci, a w 1912r. liczba dzieci dochodziła do 100. Wzrastająca liczba dzieci uczęszczających do ochronki świadczyła o ogromnym zapotrzebowaniu miejscowej ludności oraz o wysokim poziomie nauczania i wychowania.

Większość dzieci pochodziła z rodzin robotniczych a niewielki procent z rodzin urzędników. W 1931r. ochronkę imienia Dzieciątka Jezus przeniesiono z budynku klasztornego do budynku parterowego zakupionego od Gawłowej przy ul. Zatorskiej (dzisiaj ul. Dąbrowskiego 14), przylegającego do posiadłości klasztornej.

Od początku do ochronki uczęszczały dzieci w wieku od 3- 6 lat. W 1921r. na żądanie władz z Ministerstwa Oświaty w Krakowie powstaje regulamin ochronki. Władzom oświatowym zdawano sprawozdanie z działalności instytucji.

Stan dzieci w liczbie 100 utrzymywał się do wybuchu II wojny światowej. Podczas okupacji ochronka była nieczynna. Otwarta została po zakończeniu wojny w 1945r. i poddana zrzeszeniu „Caritas”. Pozostała ona w rękach Zgromadzenia do 28 czerwca 1962r. W tym dniu budynek wraz z urządzeniem przejęły władze państwowe. W dalszym ciągu funkcjonowało przedszkole nr 8 prowadzone przez personel świecki.

W 1990r. staraniem władz zakonnych budynek przedszkolny zwrócono Zgromadzeniu. Po znacznych remontach we wrześniu 1990r. zaczęło funkcjonować jako Przedszkole nr 8 Sióstr Serafitek. Posiada trzy oddziały, do których uczęszcza łącznie 75 dzieci. Cieszy się ogromnym zaufaniem miejscowej ludności. W budynku mieszczą się sale do zajęć dla dzieci, sala gimnastyczna, jadalnia, kuchnia, pomieszczenia gospodarcze i administracyjne a obok duże ogródki przedszkolne, oddzielne dla dzieci młodszych i starszych, wyposażone w atrakcyjne urządzenia rekreacyjne. W 2004 roku przedszkole obrało sobie za patrona Jana Pawła II. W 2011 roku staraniem organu prowadzącego personelu i rodziców został poświęcony sztandar.